Vogels en kleine zoogdieren in de kroonlaag van de jungle, luisteren naar elkaars waarschuwingskreten om ze vervolgens te beantwoorden via eigen signalen. Zo verspreidt informatie over mogelijk gevaar zich door het bladerdak van het oerwoud.
Onderzoekers van het Forest Fear Lab trokken met een valkenier het Amazonewoud in. Door getrainde roofvogels los te laten in de bovenste laag van boomkruinen, lokten ze waarschuwingskreten uit van vogels en primaten, om die vervolgens op te nemen. De opnames werden later opnieuw afgespeeld, om na te gaan hoe de verschillende soorten in de bovenste boomlaag op waarschuwingssignalen reageerden.
Dat vogels en kleine zoogdieren elkaars waarschuwingskreten herkennen en oppikken wanneer er een roofdier in de buurt is, was al geweten. Een slimme strategie, want vaak zijn het dezelfde predatoren die hen bejagen. Het doel van dit onderzoek was om na te gaan in welke mate verschillende soorten informatie uitwisselen, en wie naar wie luistert. Uit hun observaties kwam naar voren dat vooral de waarschuwingssignalen van kleine vogels (minder dan 100 gram) het meest opgemerkt, herkend en door andere soorten via eigen signalen gedeeld werden.
Twee vogelsoorten, de zwartvoorhoofdtrappist en de witvoorhoofdtrapist, sprongen eruit. Zij reageerden het vaakst op waarschuwingen door ze te reproduceren via hun eigen taal. Maar zelfs grotere zoogdieren zoals kapucijnapen en slingerapen bleken dit gedrag te vertonen.
In het Amazonewoud is het de boomkroonlaag waar de meeste soorten zich ophouden, maar het is ook het minst gekende deel van de jungle. Het onderzoek van het Forest Fear Lab laat zien dat er tussen het bladerdek een heus geluidlandschap bestaat, een netwerk waarlangs verschillende diersoorten informatie uitwisselen die een verschil kan maken tussen leven en dood.
