Jonge zeehonden wachten op hun beurt om te praten

Zeehondenpups communiceren op een verrassend vergelijkbare manier als mensen. Dat ontdekte Koen de Reus van de Radboud Universiteit en Vrije Universiteit Brussel door meer dan duizend uur aan geluiden van zeehondenpups te bestuderen. 

Al in de jaren tachtig ontdekten onderzoekers dat zeehonden nieuwe geluiden kunnen leren, het zogenaamde ‘vocaal leren’, en dat ze menselijke spraak kunnen imiteren. Koen de Reus toonde nu aan dat het nog verder gaat. De communicatie van zeehondenpups en mensen toont verschillende overeenkomsten. Zo wachten zeehondenpups bijvoorbeeld tot anderen ‘uitgepraat’ zijn voordat ze zelf gaan roepen. Dat doen (beleefde) mensen ook. De opnames lieten ook zien dat na verloop van tijd, zeehondenpups die veel bij elkaar in de buurt zijn, ook steeds meer hetzelfde klinken - vergelijkbaar met lokale accenten bij mensen.

Het onderzoek toont nog eens aan dat mensen niet zo uniek zijn als we vaak veronderstellen. Elk dier heeft een eigen manier van communiceren, maar er zijn vaak ook overeenkomsten. Inzichten zoals deze kunnen daarom ook helpen om de evolutie van de menselijke taal beter te begrijpen.