Bij Alaska leeft een grote maar geïsoleerde populatie beloega’s. Door te wisselen van paringspartner houden ze hun genetische diversiteit enigszins op peil.
Beloega’s, ook wel witte dolfijnen of witte walvissen genoemd, kunnen tot wel honderd jaar oud worden. Ze komen voor in de zeeën rond de noordpool, en daardoor is hun levenswijze voor een groot deel lange tijd onbekend gebleven. Maar Amerikaanse biologen hebben nu dankzij jarenlange monitoring van een populatie die leeft voor de kust van Alaska, toch een tipje van de sluier kunnen oplichten. Bij de tweeduizend exemplaren grote groep, die erg geïsoleerd leeft, ontdekten ze welke voortplantingsstrategie beloega’s – of althans deze beloega’s – erop nahouden.
Zo blijken zowel de mannetjes als de wijfjes polygaam: beide geslachten paren tijdens hun lange leven met verschillende partners. Dat is een verrassing, want biologen gingen ervan uit dat die paringsstrategie vooral was weggelegd voor de dominante mannetjes: zij zouden het merendeel van de wijfjes bevruchten. Maar dat klopt dus niet. De mannetjes blijken min of meer gelijke paringskansen te hebben, zij het beschouwd op de lange termijn. Doordat ze zo lang leven, hoeven ze immers niet meteen of binnen een paar jaar een paringspartner te vinden.
De wijfjes switchen dan weer vaak van paringspartner. Door zich over meerdere paringsseizoenen met verschillende mannetjes te laten bevruchten, houden ze op populatieniveau de genetische diversiteit op peil. In de Alaskaanse beloega-populatie zwemmen dus heel veel halfbroers en halfzussen rond.
Bron: Florida Atlantic University, Verenigde Staten
