Voor het eerst hebben wetenschappers gefilmd hoe orka’s en dolfijnen samen op jacht gaan.
Beeld: universiteit van British Columbia (A.Trites et. al.).
Orka’s en dolfijnen die zich aan de Canadese westkust bij Vancouver Island ophouden, gaan elkaar niet uit de weg. Het feit dat ze elkaar niet proberen te vermijden of aan te vallen, suggereerde al dat de dieren juist voordeel haalden uit elkaars aanwezigheid.
Die hypothese onderzocht bioloog Sarah Fortune samen met een groep internationale wetenschappers. Ze observeerden de orka’s en Pacifische witflankdolfijnen een maand lang via dronebeelden, geluidsopnames, een onderwatercamera en bewegingsdata. Al die gegevens lieten een bijzonder, nog nooit eerder beschreven beeld zien.
Restjes
Ze zagen hoe orka’s bij het ontmoeten van de dolfijnen duidelijk van richting veranderden. Vervolgens dempten ze hun eigen geluid, waarna de echolocatie van de dolfijnen beter hoorbaar werd. Mogelijk konden ze zo hun prooi, de chinookzalm, beter lokaliseren.
Deze zalm (Oncorhynchus tshawytscha) deelden de orka’s met andere orka’s van hun pod, een soort familiegemeenschap die vaak geleid wordt door het oudste vrouwtje van de groep. De zalmen zijn voor de dolfijnen te groot om te verorberen, maar zij konden hier toch van profiteren: de dolfijnen deden zich tegoed aan de restjes zalm die overbleven. De onderzoekers menen dat dit niet het enige voordeel voor hen is: de orka’s bieden hen mogelijk ook bescherming.
Om vast te stellen of het hier echt om een doelgerichte samenwerking gaat, is meer onderzoek nodig. Ook is nog onduidelijk of dit nieuw gedrag is, of dat de orka’s en dolfijnen altijd al hebben samengewerkt.
Bron: University of British Columbia, Canada
