Oude, grote bomen brengen je tot rust (en jonge boompjes doen dat veel minder)

Oude, grote bomen brengen je tot rust (en jonge boompjes doen dat veel minder)

Delen:

Onderzoekers van de KU Leuven brachten in Brussel het aantal bomen in kaart op basis van vliegtuigbeelden. Ze konden ruim 600.00 bomen identificeren – het ging dan zowel om bomen op straten en in parken, als om bomen in tuinen. Ze noteerden ook de grootte van de kruin. Die gegevens vergeleken ze met de verkoop van medicijnen tussen 2006 en 2014 tegen hart- en vaatziekten en tegen stemmingsstoornissen zoals depressie.

Bomen met een grote kruin, die dus ouder zijn, vertoonden een samenhang met een lager verbruik van de medicijnen. In wijken met veel groen wonen weliswaar meer welgestelde mensen, en een hoge socio-economische status hangt samen met een betere gezondheid. Maar de conclusie bleef ook overeind toen de onderzoekers corrigeerden voor socio-economische achtergrond. Ook als je geen financiële problemen hebt, loop je in een wijk zonder grote bomen dus meer risico op mentale problemen, een hoge bloeddruk of hoge cholesterol. In wijken met grote bomen lag het verbruik van medicatie tegen hart- en vaatziekten, zoals bètablokkers, tot een kwart lager dan in wijken zonder grote bomen. Voor medicatie tegen mentale problemen, zoals antidepressiva, was dat tot bijna een derde lager.

Aangeboren neiging

Oude, grote bomen in de stad bewaren houdt vanuit gezondheidsperspectief meer steek dan het aanplanten van tien nieuwe, jonge bomen, besluiten de onderzoekers.

Het was al langer bekend dat de natuur goed is voor onze gezondheid. In de natuur zijn (of zelfs er gewoon op uitkijken) brengt ons tot rust. ‘Uit studies blijkt dat het ervoor kan zorgen dat het niveau van het stresshormoon cortisol daalt’, zei politicoloog en milieuwetenschapper Hans Keune (Universiteit Antwerpen) daar eerder over in de Eos-podcast Vraag het Aan. En chronische stress verhoogt het risico op hart- en vaatziekten, en wellicht ook op een depressie. ‘Het parasympathisch zenuwstelsel, dat ons tot rust brengt, wordt actiever, en het sympathisch zenuwstelsel, dat ons alert maakt en ons klaarmaakt om weg te rennen, wordt minder actief.’ Keune spreekt in dit verband ook van de biofilie-hypothese: de mens zou een aangeboren neiging hebben om connectie te zoeken met de natuur. Daarnaast nodigt een groene omgeving ook meer uit om buiten te komen en te bewegen. Wat een goede invloed heeft op het gemoed, het lichaamsgewicht en de cardiovasculaire gezondheid.

Meer weten? Luister dan ook naar de onze podcast 'Wat doet de natuur met onze gezondheid?'

Wat als de dokter je geen medicijn, maar een portie natuur zou voorschrijven? In de natuur zijn doet wat met je, zegt politicoloog en milieuwetenschapper Hans Keune. Wat dat groen dan precies voor je gezondheid betekent, hoor je in de podcast Vraag Het Aan.

Delen:

Een tot nu toe onbekend dopaminecircuit tussen de darmen en het brein blijkt smaakvoorkeuren mee te vormen. Speelt dit mechanisme ook een rol bij obesitas?

Wat als jij je lief niet uit vrije wil gekozen hebt? Of je ontbijt, je job, zelfs je mening? We voelen ons vrije beslissers, maar wat als die keuzes al grotendeels vastliggen door wie we zijn en wat we hebben meegemaakt? Filosoof Farah Focquaert (UGent) zet ons aan het denken over vrije wil en over hoe vrij onze keuzes echt zijn.

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

Een gezonde relatie met technologie ontstaat niet van de ene op de andere dag

We worden allemaal ouder. Maar wat als je ouder wordt in gevangenschap? Om dat te onderzoeken gaf ik zeven mannen in de gevangenis een wegwerpcamera. Wat ze op de gevoelige plaat legden, bleek allesbehalve een zwart-witverhaal.

Bijna iedereen doet het wel eens: praten met een chatbot over hoe je je voelt. Als je eenzaam bent, als je stress hebt, als je piekert over de toekomst. En dat helpt, vinden vele gebruikers. Maar schuilt er ook geen risico in als je in een chatbot een soort psycholoog ziet? Liesbeth Gijsel (Eos Wetenschap) vraagt het aan Tom Van Daele (Thomas More Hogeschool).

Een stukje chocolade bij de koffie, pralines als cadeau of troost zoeken in een chocoladereep: chocolade is voor velen meer dan zomaar iets lekkers. Maar waarom zijn we er zo dol op?

Na twee biertjes zijn we minder geneigd om iemand in nood te helpen.

‘Niet om de heftige problematiek heen draaien.’ Dat leerde klinisch psycholoog Iva Bicanic. Begin jaren negentig volgde Bicanic colleges bij Lamers-Winkelman, bijzonder hoogleraar Preventie en Hulpverlening inzake Kindermishandeling. ‘Ik wist direct: over de gevolgen van seksueel misbruik wil ik alles weten. Dit wordt mijn onderwerp.’

The Lost Highway, The Fly of The Lobster … voor liefhebbers van het genre zijn er bijzonder veel intrigerende, ongemakkelijke films te bekijken. Maar wat is de aantrekkingskracht van dat ongemak?

Dit is een artikel van: Universiteit van Vlaanderen

En blijf op de hoogte van de laatste inzichten in wetenschap en technologie.

Nieuwsbrieven