Ruimte

Een recent ontdekte planetoïde heeft een omlooptijd van slechts 113 dagen. Het enige object in ons zonnestelsel dat een nog kortere omlooptijd heeft, is de planeet Mercurius.

In de nacht van donderdag 12 op vrijdag 13 augustus vindt het jaarlijkse maximum van meteorenzwerm de Perseïden plaats. Tegen het einde van de nacht, tussen 3 en 4 uur, zijn er tot zeventig meteoren per uur te verwachten. Ook in de nachten voor en na het maximum kunnen, vanaf onbewolkte donkere plekken, tot wel vijftig ‘vallende sterren’ per uur zichtbaar zijn.

Op basis van de hoeveelheid zonlicht die Jupiter ontvangt, zou de temperatuur bovenin zijn atmosfeer ongeveer –73°C moeten zijn. Maar in plaats daarvan is het er 500 graden warmer. Onderzoekers denken nu een verklaring te hebben voor dit raadsel.

Twee Europese ruimtesondes staan op het punt om langs Venus te scheren. Allebei gebruiken ze hun scheervlucht om enigszins af te remmen. Dat is nodig om dichter in de buurt van het centrum van het zonnestelsel te komen.

Een internationaal team van astronomen heeft voor het eerst licht waargenomen afkomstig van de achterkant van een zwart gat.

Astronomen hebben de kortste gammaflits ooit geregistreerd die door de implosie van een zware ster is veroorzaakt.

Vraag een kosmoloog wat hem of haar wakker houdt en je vindt de Hubblespanning zeker terug in de top 3. Niet verwonderlijk: als je wilt uitrekenen hoe snel het heelal uitzet, blijkt het resultaat af te hangen van de meetmethode. Een nieuwe bevinding maakt mogelijk een einde aan dat verschil.

Nee, Jupiter staat niet in brand. Toch lijkt dat zo op deze infraroodfoto. Govert Schilling legt uit hoe dat komt.

Astronomen hebben twee sterren ontdekt die – uiteindelijk met catastrofale gevolgen – naar elkaar toe spiralen. De grootste van de twee sterren is al niet meer rond, maar druppelvormig.

Het ESA rekruteert nieuwe astronauten. Een buitenkans voor wetenschapscommunicator Hetty Helsmoortel. 'Voor mij is de missie nu al geslaagd.'

Een complete, driedimensionale kaart van het heelal: het is de droom van veel astronomen, en ze zijn druk bezig om hem te verwezenlijken.

In zijn eerste boek vertelt Eos-­medewerker Hans Plets hoe de mens doorheen de geschiedenis dacht over het allerkleinste en het allergrootste. Volgens hem is de zoektocht nog lang niet voorbij.

Planeetwetenschappers worstelen al jaren met de vraag waarom sommige meetinstrumenten methaangas op de planeet Mars detecteren en andere niet. Er lijkt nu een eenvoudige verklaring voor het waargenomen verschil te zijn gevonden.

Tal van ruimtevaartorganisaties maken zich zorgen over het groeiende gevaar van ruimtepuin, zowel voor de bemande als onbemande ruimtevaart. De film Gravity toont de gevolgen van een botsing met dat puin: vernielde satellieten zetten een kettingreactie in gang die uiteindelijk tot de vernietiging van het ISS leidt. Hoe gevaarlijk zijn zulke botsingen eigenlijk en hoe realistisch is dat filmscenario?

Die vraagt verdeelt astronomen en natuurkundigen al jarenlang in twee kampen. Nieuw onderzoek verlegt de grens van donkerematerie-waarnemingen tot in de onbekende buitenregionen van sterrenstelsels, en legt daarmee verschillende modellen en theorieën langs de meetlat.

Eind 2019 begon de heldere oranje ster Betelgeuze plots minder fel te stralen. Het helderheidsdipje, dat voor opschudding zorgde onder sterrenkundigen, duurde enkele maanden. Een onderzoeksteam onder leiding van de KU Leuven komt nu met een verklaring: een uitgestoten stofwolk heeft de tijdelijke verduistering veroorzaakt.

De draaiing van de centrale balk van ons Melkwegstelsel, die uit miljarden opeengehoopte sterren bestaat, is sinds zijn ontstaan met ongeveer een kwart vertraagd. Die afremming werd al dertig jaar geleden voorspeld, en is nu voor het eerst ook gemeten. 

De wetenschappelijke programmacommissie van het Europese ruimteagentschap ESA heeft donderdag groen licht gegeven aan de Venus-missie EnVision. De ruimtesonde zal op zijn vroegst in 2031 worden gelanceerd en in een polaire baan om de planeet worden gebracht.