Ruimte

De zoektocht naar de vermeende negende planeet in ons zonnestelsel wordt dankzij Franse wetenschappers iets makkelijker.

NASA heeft een nieuwe mini-satelliet voorgesteld die lichter is dan zijn voorgangers en dat voor een spotprijs. Die satelliet maakt dagelijks duidelijke beelden van onze aardbol.

Hoe meer van deze detectoren in bedrijf zijn, des te gemakkelijker wordt het om de herkomst van waargenomen zwaartekrachtsgolven vast te stellen.

Britse astronomen en een doctoraatstudente van de KU Leuven ontrafelden voor het eerst de samenstelling van de atmosfeer van een zogenaamde superaarde.

Kunnen we ooit op reis naar Mars, Jupiter of Saturnusmaan Titan? De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie NASA doet ons alvast wegdromen met een reeks posters waarop reisbestemmingen in het heelal zijn afgebeeld.

Komt er een ondergrondse detector voor zwaartekrachtgolven onder het drielandenpunt aan de grens met Nederland en Duitsland?

Wetenschappers van de LIGO en Virgo-experimenten hebben het bestaan van zwaartekrachtsgolven, die honderd jaar geleden door Albert Einstein werden voorspeld, bevestigd.

Achter stofwolken in ons eigen Melkwegstelsel zitten minstens 883 sterrenstelsels 'verborgen'.

Rotsachtige exoplaneten met andere massa's en afmetingen dan de aarde hebben een kern van ijzer en nikkel die ongeveer 30 procent van de totale planeetmassa bevat; de resterende massa is verdeeld over een dikke rotsachtige mantel en een relatief dunne korst.

Astronomen hebben een luxeprobleem. Hun telescopen, satellieten en ruimtesondes leveren steeds meer gegevens af, en het verwerken van al die data is een enorme klus. Als liefhebber kan je een handje toesteken door thuis sterrenstelsels te identificeren, planeten op te sporen en nog veel meer.

De zogeheten B-ring, de helderste ring va de planeet Saturnus, bevat minder materiaal dan gedacht.

De getijgolven die optreden in de aardatmosfeer wanneer de maan hoog aan de hemel staat, veroorzaken (onmerkbaar) kleine veranderingen in de hoeveelheid neerslag.

De aarde botste 100 miljoen jaar na zijn ontstaan met een ‘planetaire embryo’.

Volgens twee astrobiologen van de Australian National University is het leven op planeten doorgaans van korte duur.

Computersimulaties wijzen erop dat er ver voorbij de Kuipergordel nog wel eens een forse planeet zou kunnen zijn.

Het tweede exemplaar zou zich verstoppen in een gaswolk die op een afstand van slechts 200 lichtjaar om het Melkwegcentrum draait.

Astronomen hebben een supernova waargenomen die een recordhoeveelheid licht en andere vormen van straling produceerde.

Op het oppervlak van de komeet 67P/Churyumov–Gerasimenko ligt (plaatselijk) waterijs.