maan

Hoewel astronomen al duizenden exoplaneten hebben ontdekt, staat het aantal gevonden exomanen en exoringen nog steeds op nul. Maar daar kan binnenkort verandering in komen.

Na meer dan vijftig jaar keert de mens terug naar de maan. Anders dan in de jaren 1960 gaat het niet alleen om wie er het eerst aankomt. Zowel de VS als China willen een maanbasis bouwen, bij voorkeur aan de zuidpool, waar waterijs en bijna permanent zonlicht ideale omstandigheden bieden.

Van bemande maanreizen tot testvluchten met volledig herbruikbare raketten en de lancering van nieuwe ruimtetelescopen die de uiterste grenzen van het heelal onderzoeken: 2026 belooft een topjaar te worden voor de ruimtewetenschap.

Als er Europeanen naar de maan gaan – wellicht pas in het volgende decennium – kunnen ze hun extra bagage vooruitsturen. De ESA wil tegen 2030 immers een eigen maanlander voor vrachttransport hebben.

Vlak buiten de omloopbaan van de aarde om de zon bevindt zich een dynamisch gezelschap van kleine planetoïden. Van die zogeheten Arjuna-familie is nu een nieuwe telg ontdekt.

Voor het eerst heeft een commerciële maanlander een volledig succesvolle afdaling gemaakt naar het oppervlak van onze naaste buur in het heelal. 

Wat doet de maan daar boven ons hoofd, buiten de hemel prachtig verlichten? We vroegen het aan sterrenkundige Christoffel Waelkens.

De wereld richt de blik opnieuw naar boven. Europa wil mensen naar de maan sturen. Elon Musk en consorten zetten in op mijnbouw op asteroïden. Is er opnieuw een strijd om de ruimte? Eos-redacteur Ilse Boeren trok naar de Europese ruimtevaartorganisatie en brengt verslag uit bij collega Liesbeth Gijsel.

Robots kunnen via simulatie worden aangestuurd op de maan.